روايت كرده كه گفت : من از او از نيمه شعبان پرسيدم . گفت من در اين باره اطلاعى ندارم ، و ليكن اين قدر مىدانم كه چون شب نوزدهم رمضان مىشود ، ارزاق را تقسيم مىكنند و اجلها را مىنويسند ، و سفر حجاج مقدر مىشود و خداى تعالى توجهى به بندگان خود نموده ، آنان را مىآمرزد ، مگر كسانى را كه مسكر مىنوشند . و چون شب بيست و سوم رمضان مىشود ، هر امر حكيم در آن تجزيه و تفريق مىگردد و آن گاه آن را امضاء كرده به دست او مىسپارند . من پرسيدم به دست چه كسى مىسپارند ؟ گفت به دست صاحبتان . و اگر اين نبود صاحبتان از حوادث آينده خبرى نمىداشت « 1 » . و در الدر المنثور است كه محمد بن نصر ، ابن منذر و ابن ابى حاتم ، از ابن عباس روايت كرده‌اند كه در ذيل آيه * ( « فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ » ) * گفته : در شب قدر آنچه در آن سال بايد پيش بيايد نوشته مىشود ، چه رزق ، چه مرگ و زندگى ، و چه آمدن و نيامدن باران ، حتى اين هم نوشته مىشود كه چه كسانى موفق به حج مىشوند « 2 » . مؤلف : در مورد مساله ليلة القدر ، و آنچه كه خدا قضايش را در آن مىراند ، و اينكه ليلة القدر چه شبى است ، روايات بسيار زيادى هست كه عمده آنها در سوره قدر از نظر خواننده عزيز مىگذرد - ان شاء اللَّه تعالى .

--> ( 1 ) بصائر الدرجات ، ص 220 . ( 2 ) الدر المنثور ، ج 6 ، ص 25 .